บทที่ 21

อาเรีย

หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปนับตั้งแต่ฉันไปเผชิญหน้ากับคริสตินที่โรงพยาบาล อาการของพ่อยังคงทรงตัว ไม่มีวี่แววว่าจะฟื้นขึ้นมา เพื่อไม่ให้ตัวเองจมดิ่งอยู่กับความวิตกกังวล ฉันจึงตอบรับคำชวนไปดื่มกาแฟของโอลิเวีย

ร้านกาแฟซ่อนตัวอยู่บนถนนอันเงียบสงบในย่านโซโห เป็นร้านสไตล์มินิมอลลิสต์ที่โชว์ผนังอิฐเปลือยแล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ